Eenheidservaring: je kunt ervan uit ‘redeneren’, maar niet
naar toe. Je kunt laten zien hoe het leven etc eruitzien vanuit die ervaring,
maar niet andersom. Je kunt de eenheid wel evoceren, maar niet construeren. Wat
voor zin heeft het dan om zoveel kennis te cultiveren?
De zinvraag is een uitdrukking van vervreemding. Zij
verdampt door thuis te geraken in de werkelijkheid en door voluit te leven!
Laat ik het mezelf gemakkelijk maken: alle creativiteit noem
ik kunst, ook filosofische. Bij voorkeur mét scheppingsbewustzijn.
Hoe om te gaan met een valse, dolle hond? Voortdurend alert
blijven: je kunt onverwachts en excessief worden aangevallen, met nauwelijks
een aanleiding. Oefenen in behoedzaamheid en praktische wijsheid: wanneer heeft
het zin om te reageren, en hoe? (Reminder: ‘Een wijs man pist niet tegen de
wind in’.) En voor alles: Je waardigheid behouden en je eigen leven blijven
leiden. Onder druk van zware negativiteit wordt de ander tot een zwart gat dat
alles aanzuigt en meeneemt in een kolkende beweging van actie en reactie: blijf
erbuiten!
Bestaat tijd? Of is tijd een abstracte idee, zoals dé tafel
een abstracte idee is, terwijl er feitelijk alleen maar dingen bestaan die we
‘tafel’ noemen? Veranderingen, ja, maar tijd? Als ‘de tafel’ niet bestaat,
behalve als idee, waarom zou dan wel ‘de tijd’ bestaan?
No comments:
Post a Comment